ก้าวที่สามสิบสอง : ให้อภัย
posted on 22 Jul 2009 21:39 by tombadpig
วันนี้มีเรื่องชวนจี๊ดสมองอยู่เรื่องนึง มันจี๊ดจนเก็บเอาไว้ไม่ได้ ต้องขึ้นโชว์เป็น Display ใน Msn ซะหน่อย
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อวานมีดาราตลกหญิงชื่อ นก(สมมติว่าเป็นนามสมมติ) เธอถูกจับด้วยการซื้อยาเสพติดเพื่อมาเสพ โดยเธอให้เหตุผลว่า เพราะว่างานน้อย เครียด เลยต้องซื้อยามาเสพแก้เครียด
เรื่องดีๆมีอยู่ว่า อดีตสามีของเธอหยิบยืมเงินเพื่อนๆจำนวน 300,000 บาทมาประกันตัว ไม่รู้ว่าทั้ง 2 คนเลิกกันเพราะอะไร แต่ด้วยความรัก การให้อภัยหรืออะไรซักอย่างแน่ที่ทำให้เค้ายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ
เรื่องจี๊ดใจเกิดขึ้นเมื่อเห็นข่าวว่า เธอโดนถอดออกจากซิทคอมที่เธอเล่นอยู่
แล้วผมจะจี๊ด ด ด ทำไมวะ
ถ้าคุณจำได้ หรือคุ้นๆ มีโฆษณารณรงค์ตัวนึงบอกว่าคนติดยาไม่ใช่อาชญากร ให้อภัยเค้าซะ แล้วรับเค้าเข้าสู่สังคม พร้อมทั้งเยียวยาเค้าไม่ให้กลับไปใช้ยาอีก
แต่สิ่งที่เธอกำลังโดนคือ เธอกำลังตกงาน! ในขณะที่เธอบอกว่าเพราะว่าเธองานน้อย เลยเครียดและหันมาใช้ยา ต่อไปถ้าเธอไม่มีงาน เธอจะกลับไปใช้ยามั้ย?
อาจมีหลายคนเถียงว่า แล้วถ้าเธอมีงานเธอก็อาจจะกลับไปใช้ยาอีกได้เหมือนกัน
นั่นไม่ใช่ประเด็นครับ เพราะประเด็นของผมคือ จะมีการรณรงค์ทำไม ในเมื่อจริงๆแล้วเราก็ทำไม่ได้ เราก็ไม่สามารถให้อภัยคนที่เคยเดินผิดพลาดไง
ผมว่าจริงๆแล้วนี่เป็นโอกาสดีที่จะฉุดคนๆนึงขึ้นมาจากเหว และทำให้ดูเป็นตัวอย่างว่า เค้าแค่เดินทางผิดแค่นั้น ไม่ได้ฆ่าใครตาย ขนาดดาราที่เคยขับรถประสบอุบัติเหตุจนทำให้คนเสียชีวิต เค้ายังไม่โดนถอดงานเลย
ให้อภัย เธอได้มั้ยหละ...ป้อนงานให้เธอเหมือนปกติ หรือมากกว่าปกติ มีหน่วยงานราชการด้านยาเสพติดมาดูแลเธออย่างใกล้ชิด ทำให้เหมือนโฆษณาที่รณรงค์ไงครับ ทำให้ได้แบบนั้น
ลองคิดดูสิครับ ขนาดนักโทษยังมีการได้รับอภัยโทษได้เลย แล้วทำไมเรื่องแค่นี้ ถึงให้อภัยและมอบชีวิตใหม่ให้เธอไม่ได้หละครับ