Jazzman Says :

     หายศีรษะไปซะนาน จากวันที่เขียน ก้าวที่สามสิบสอง จนถึงวันนี้ก็ร่วม 7 เดือน ด้วยเหตุผลหงุดหงิดใจด้านเทคนิค อันได้แก่หน้าตาของ blog ที่ไม่สามารถอ่านได้ในหน้าจอสี่เหลี่ยมจตุรัสที่ออฟฟิศ ก็เลยคิดไปว่าคนที่เข้ามาอ่านคงอ่านยาก ถึงเข้าขั้นอ่านไม่ได้เอาซะเลย ก็เลยตัดสินใจแขวนเต้า เฮ้ย!!!! ไม่ใช่ แขวนนิ้ว ไม่ได้ลงมาเขียนซะนาน

   จนเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ เจ๊จู ได้ปลุกปั้นให้ผมลุกขึ้นมาเขียน blog อีกครั้ง ซึ่งไม่รู้ล่ะว่าคนอ่านจะอ่านได้มั้ย แต่ก็จะหน้าด้านเขียน ซึ่งต้องขออภัยหากไม่สามารถอ่านได้ เพราะผมไม่รู้เรื่องเทคนิคการปรับหน้าตามันจริงๆ

  เอาเป็นว่าวันนี้ผมจะขอพูดถึง เจ๊จู ผู้ปลุกให้ผมลุกขึ้นมาอีกครั้งนึง เจ๊จูที่ผมพูดถึงคือ เจ๊จูลี่ กะ เจ๊จูเลีย หนัง comedy ที่ทำให้ meryl streep ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในฐานะนักแสดงนำหญิง

   หนังที่เต็มไปด้วยมุมมองความสุขในชีวิตที่เป็นเพียงจุดเล็กๆก็ทำให้ชีวิตมีความสุขได้  ในเวลา 123 นาทีของหนังเรื่องนี้มันทำให้ผมอิ่ม อย่างบอกไม่ถูกเมื่อเดินออกมาจากโรงภาพยนตร์ เพราะว่าผมซื้อ popcorn ขนาด jumbo เข้าไป เฮ้ย!!! เพราะมุมมองจากหนังเรื่องนี้ทำให้ผมอิ่มใจเป็นที่สุด

   รอบแรกผมตัดสินใจดูรอบ 5 ทุ่ม ซึ่งไม่ได้ดูสภาพตัวเองเลย ทั้งตื่น 6 โมงเช้า ทำภารกิจมากมาย และแถมซัดแอลกอฮอล์เข้าร่างกายไปแล้วด้วยนะ เลยทำให้ผมวูบไปชั่วขณะสั้นๆ แต่ ม่าย ย ย ย ย ย ย จิง ผมวูบไปช่วงท้ายของเรื่อง เพียงแค่ไม่กี่วินาที เมื่อลืมตาขึ้นมา end credit ก็เดินแถวหน้ากระดานเรียงหนึ่งขึ้นมาหน้าจอซะแล้ว

   ไม่กี่วันถัดมาผมตั้งใจเต็มที่ว่าจะไปเก็บหนังเรื่องนี้อีกครั้ง วันนี้เช็คสภาพตัวเองมาอย่างดีพร้อมเต็มที่ทั้งร่างกายและจิตใจ

   julie & julia บอกกับผมว่า ความสุขอ่ะ มันอยู่ที่หัวใจ เพียงแต่ว่า คุณน่ะหาหัวใจของคุณเจอรึเปล่า?

   เหมือนกับที่ น้าแอ๊ด คาราบาว บอกเอาไว้ว่า 'หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข' ยังไง ยังงั้นเลย

   ในการทำงานที่แสนเลวร้ายและบั่นทอนสุขภาพจิต ทำลายความฝัน และฆ่าเซลล์สมองให้ตายไปทุกวันๆ วันละ 8 ชั่วโมงเนี่ย คุณจะยอมให้อีก 16 ชั่วโมงที่เหลือของวันเนี่ยมันแย่ไปด้วยอย่างนั้นหรือ เหมือนกับที่ จูลี่ บอกไว้ประมาณว่า 'ในชั่วโมงที่ผ่านมาของวันมันไม่มีอะไรแน่นอน แต่สิ่งที่แน่นอนก็คือเมื่อคุณใส่ไข่แดงลงไปจะทำให้ช็อคโกแลตข้นขึ้น' ผมพยายามจำอย่างละเอียดกะจะให้ถูกเป๊ะๆทุกตัวอักษรแต่สุดท้ายก็จำมาได้คร่าวๆแบบนี้แหละ 55555

   มันเลยทำให้ผมได้รู้ว่ามีความแน่นอนอีกตั้งหลายอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิต เพียงแต่เรามองไม่เห็นมันเท่านั้นแหละ เพราะเราดันไปมองเห็นแต่อีกมุมนึง มุมที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน

   และที่แน่นอนไปกว่านั้น อย่างที่ น้าแอ๊ด บอกไว้ว่า 'หาหัวใจให้เจอก็เป็นสุข' ผมเห็นหัวใจของ จูลี่ และ จูเลีย หัวใจที่มีให้กับการทำอาหาร เพราะเป็นสิ่งที่เธอทั้ง 2 มีความสุขมาก ก ก กเมื่อได้ทำอาหาร ผมเห็นรอยยิ้มที่ทำให้โลกสดใส เห็นความตั้งใจ มุ่งมั่น และเห็นการเดินข้ามผ่านอุปสรรคที่เรามักเห็นว่ามันใหญ่โตทุกครั้งเมื่อถอดใจ แต่เมื่อใจสุขมันจะมีขนาดเล็กจนเรามองข้ามไปได้อย่างง่ายดาย

   พระเจ้ายังเล่นสนุกกับความสุขของมนุษย์ต่อไปด้วยการต่อยอดความสุขให้เกิดความฝัน ความฝันของทั้ง 2 คนที่อยากเป็นนักเขียน ถึงแม้มันจะไม่ได้ราบรื่นแต่พระเจ้าก็วางความสำเร็จไว้ให้เสมอ เพียงแต่ว่าเราอดทนพอที่จะล้มลุกคลุกคลานไปจนถึงวันนั้นรึเปล่า และใครจะรู้ว่าความสุขของคนๆนึงจะทำให้ตัวเองได้เป็น คนบันดาลใจ ให้กับอีกคนนึงได้โดยไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

   และอีกอย่าง คนบันดาลใจ คือคนที่สร้างแรงพลังอะไรบางอย่างให้เรานะครับ ไม่ใช่คนที่ให้เราทำตัวเป็นแบบเค้า อย่าลืมนะครับว่า เรา เป็นผลผลิตของพระเจ้า ที่เป็นชิ้นเดียวในโลก ผมไม่สามารถเป็น พี่ตูนbodyslam ได้ หรือ ผมไม่สามารถเป็นพี่เคน ธีรเดชได้ ถึงแม้ว่าหน้าตาจะเหมือนกันมากก็ตาม 55555 หรือต่อให้มีเรื่องราวชีวิตที่เหมือนกันอย่างน่าประหลาดใจก็ตาม

   ในหนัง จูลี่ พูดประมาณว่า 'จูเลีย เธอไม่มีวันทำแบบนี้ แบบที่ฉันกำลังทำอยู่' โอ้ว ว ว วม่าย ย ย นั่นแสดงว่า คุณกำลังเป็นคนอื่น คนอื่นที่ไม่ใช่ตัวคุณเลยแม้แต่นิดเดียว

   ผมว่า เราเป็นคนครับ มีโกรธได้ มีผิดได้ มีพลาดได้ มีเลวได้ เพียงแต่ว่าเราเรียนรู้อะไรจากสิ่งที่ผิดพลาดเหล่านั้นรึเปล่าต่างหาก

   และผมก็ยังมองอีกว่าให้เหล่าคนบันดาลใจ เค้านั่งหล่อๆ สวยๆอยู่ในใจและทำหน้าที่จุดความฝัน ปั้นความสุข สร้างแรงบันดาลใจให้กับเราอย่างเดียวก็พอแล้วหละครับ เพราะเรายังไงก็เป็นเรา ไม่มีทางเป็นเหมือนคนอื่นๆได้หรอกครับ

   ถ้า 8 ชั่วโมงของคุณมันแย่นัก ก็หาหัวใจของตัวเองให้เจอ และทำให้ 16 ชั่วโมงเป็นเวลาที่มีความสุขที่สุดของวันเถอะครับ ลองนึกดูสิครับ เวลาแห่งความสุขที่เรามักบอกว่า มันผ่านไปเร็วเหลือเกินเนี่ย เพียงแค่ 2-3 นาที ที่มันเกิดขึ้น มันสามารถสร้างพลังให้หัวใจได้อีกเป็นวันๆเลยทีเดียวนะครับ

   ค่อยๆครับ ค่อยๆมองหาหัวใจกันดีๆ อาจต้องใช้ความเงียบเข้าช่วยสักหน่อย แล้วคุณจะได้ยินเสียงของหัวใจมันบอกคุณอยู่ว่า หัวใจมันอยู่ที่ไหน อาจจะเป็น หนังสักเรื่อง เพลงสักเพลง หนังสือสักเล่ม หรือ ต้มยำสักจาน

   หาหัวใจของคุณให้เจอนะครับ...แล้วเราจะได้มีความสุขไปพร้อมๆกัน ผมเอาใจช่วย